Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการทุกอย่างไม่ได้
สังคมมันต่างกัน เเต่นี้ ก็เหงาพอเเล้ว
วันๆไม่ได้คุยก่าใคร ยิ้มไปงั้นอ่ะ
ยังดี ที่มันเริ่มชินๆ กับการโดนเกลียด
วีเจด่าทั้งที เเม่งไม่คุ้มเรยหวะ
เอาเเต่โดนด่า กูก็เป็นคนดีจัง นิ่งเฉย
ฮ่าๆๆ ไม่อยากโต้ตอบ ตอบไปก็ไร้ค่า
ไม่ฟังอยู่ดี นอกจากความคิดตัวเอง
ชินเเล้ว ต้องทรมานตัวเองอีกเยอะๆ
จะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ฝืนไปเรื่อยๆ
ร้องไห้ที กว่าจะหยุดได้ นานทีเดียว
ไหนๆก็โดนด่า เรยกะไปหาพี่ยู
ว่าจะไปเคลียร์บางเรื่อง เหอๆ จะดีมั้ยวะ
เอาตัวเองไปลงนรกเเบบนั้น เฮ้ออ
ไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะทำยังงัย
ให้ทุกฝ่ายพอใจ เอาใจได้ทุกคน
กูพยายามทุกอย่าง ให้มันดีเท่าๆกัน
เเต่สุดท้ายก็ไม่มีมองว่าดี ผิดที่กูอีก
เเล้วทำไม ไม่มีคนเอาใจกูมั่งวะ
มีปัญหากะเรื่องเงินอย่างร้ายกาจ
จะหาที่ไหนมาสนองคุณชายท่านดี
อยู่ต่อหน้ากูยังกล้าควักเงินจ่ายหรอก
เเต่ลับหลัง เเม่ง อยากจะร้องไห้ดังๆ
กูไม่ใช่พวกที่เเบมือขอเเล้วได้นี่หว่า
เป็นโรคขี้อิจฉาเรื่องเเบบนี้มาตั้งเเต่ไหนเเล้ว
ยิ่งมาเจอเเฟนตัวเองทำเเบบนั้นได้
มันยิ่ง ... นะ นั่งนิ่งๆไม่มีความรู้สึก
ได้เงินมาทีก็อยากจะใช้ให้คุ้มสุดๆ
เเต่ในเมื่อต้องสนองคุณชายเค้าหน่อย
ก็ต้องยอมลำบากเพื่อท่านต่อไป
เออ กูทำตัวเองเองล่ะ จะบ่นไมวะ เฮ้อ
...
พาพี่เปิ้ลมาสปอนเซอร์วันนี้ ก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกอยากล้มโต๊ะเหมือน
เมื่อวานที่เจอกะยัย pp ของวีเจ
เหอๆๆ พวกงี่เง่า ทำกูหงุดหงิด ไม่ด่าสาด
ก็บุญเเระ อย่ามาเจอกันอีกเรยเหอะ
เครียดๆ ขึ้นหัวเอ็มตัวใหญ่เด่นๆ
อยากไปมัลดีฟส์ อยากให้เจได้ไป
กูไปไม่ไป ไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว
เจอ่ะ อยากจะเอาชนะทุกสิ่งที่คิด
มีทางเดียว ที่จะชนะได้ คือทำคะเเนน
ให้ไปมัลดีฟส์ให้ได้ เเต่ก็อีกล่ะ
ตอนนี้ยังริบหรี่ คล้ายๆจะหมดเเรง
เอางัยกะตัวเองดีวะ กรีดเเขนเเม่ง
ไม่เอาอ่ะ .. เจ็บ เลือดออก เหอๆๆ
ที่มหาลัย ก็ดีนะ เหงาดี เหอๆ
นี่ถ้ากูไปเคลียร์กะพี่ยูจริงๆ มีหวัง
คงได้เก็บกดยิ่งกว่านี้เเน่ๆ งื่อๆ
ทุกวันนี้ รู้สึกตัวเองน่าจะได้รางวัล
ตุ๊กตาทองคำสาขาตบตาคนเก่ง
เฮฮาไปงั้น มีชีวิตชีวาก็เเค่นั้น
ร่างกายมันกลับอยากอยู่นิ่งๆเเฮะ
เหมือนเเต่ก่อน นิ่งๆ มองรอบข้าง
กูไม่เคยเฟคความรู้สึกกับใคร
เเต่ทำไมใครๆชอบเฟคใส่กู
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการทุกอย่างไม่ได้
สังคมมันต่างกัน เเต่นี้ ก็เหงาพอเเล้ว
วันๆไม่ได้คุยก่าใคร ยิ้มไปงั้นอ่ะ
ยังดี ที่มันเริ่มชินๆ กับการโดนเกลียด
วีเจด่าทั้งที เเม่งไม่คุ้มเรยหวะ
เอาเเต่โดนด่า กูก็เป็นคนดีจัง นิ่งเฉย
ฮ่าๆๆ ไม่อยากโต้ตอบ ตอบไปก็ไร้ค่า
ไม่ฟังอยู่ดี นอกจากความคิดตัวเอง
ชินเเล้ว ต้องทรมานตัวเองอีกเยอะๆ
จะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ฝืนไปเรื่อยๆ
ร้องไห้ที กว่าจะหยุดได้ นานทีเดียว
ไหนๆก็โดนด่า เรยกะไปหาพี่ยู
ว่าจะไปเคลียร์บางเรื่อง เหอๆ จะดีมั้ยวะ
เอาตัวเองไปลงนรกเเบบนั้น เฮ้ออ
ไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะทำยังงัย
ให้ทุกฝ่ายพอใจ เอาใจได้ทุกคน
กูพยายามทุกอย่าง ให้มันดีเท่าๆกัน
เเต่สุดท้ายก็ไม่มีมองว่าดี ผิดที่กูอีก
เเล้วทำไม ไม่มีคนเอาใจกูมั่งวะ
มีปัญหากะเรื่องเงินอย่างร้ายกาจ
จะหาที่ไหนมาสนองคุณชายท่านดี
อยู่ต่อหน้ากูยังกล้าควักเงินจ่ายหรอก
เเต่ลับหลัง เเม่ง อยากจะร้องไห้ดังๆ
กูไม่ใช่พวกที่เเบมือขอเเล้วได้นี่หว่า
เป็นโรคขี้อิจฉาเรื่องเเบบนี้มาตั้งเเต่ไหนเเล้ว
ยิ่งมาเจอเเฟนตัวเองทำเเบบนั้นได้
มันยิ่ง ... นะ นั่งนิ่งๆไม่มีความรู้สึก
ได้เงินมาทีก็อยากจะใช้ให้คุ้มสุดๆ
เเต่ในเมื่อต้องสนองคุณชายเค้าหน่อย
ก็ต้องยอมลำบากเพื่อท่านต่อไป
เออ กูทำตัวเองเองล่ะ จะบ่นไมวะ เฮ้อ
...
พาพี่เปิ้ลมาสปอนเซอร์วันนี้ ก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกอยากล้มโต๊ะเหมือน
เมื่อวานที่เจอกะยัย pp ของวีเจ
เหอๆๆ พวกงี่เง่า ทำกูหงุดหงิด ไม่ด่าสาด
ก็บุญเเระ อย่ามาเจอกันอีกเรยเหอะ
เครียดๆ ขึ้นหัวเอ็มตัวใหญ่เด่นๆ
อยากไปมัลดีฟส์ อยากให้เจได้ไป
กูไปไม่ไป ไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว
เจอ่ะ อยากจะเอาชนะทุกสิ่งที่คิด
มีทางเดียว ที่จะชนะได้ คือทำคะเเนน
ให้ไปมัลดีฟส์ให้ได้ เเต่ก็อีกล่ะ
ตอนนี้ยังริบหรี่ คล้ายๆจะหมดเเรง
เอางัยกะตัวเองดีวะ กรีดเเขนเเม่ง
ไม่เอาอ่ะ .. เจ็บ เลือดออก เหอๆๆ
ที่มหาลัย ก็ดีนะ เหงาดี เหอๆ
นี่ถ้ากูไปเคลียร์กะพี่ยูจริงๆ มีหวัง
คงได้เก็บกดยิ่งกว่านี้เเน่ๆ งื่อๆ
ทุกวันนี้ รู้สึกตัวเองน่าจะได้รางวัล
ตุ๊กตาทองคำสาขาตบตาคนเก่ง
เฮฮาไปงั้น มีชีวิตชีวาก็เเค่นั้น
ร่างกายมันกลับอยากอยู่นิ่งๆเเฮะ
เหมือนเเต่ก่อน นิ่งๆ มองรอบข้าง
กูไม่เคยเฟคความรู้สึกกับใคร
เเต่ทำไมใครๆชอบเฟคใส่กู
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการทุกอย่างไม่ได้
สังคมมันต่างกัน เเต่นี้ ก็เหงาพอเเล้ว
วันๆไม่ได้คุยก่าใคร ยิ้มไปงั้นอ่ะ
ยังดี ที่มันเริ่มชินๆ กับการโดนเกลียด
วีเจด่าทั้งที เเม่งไม่คุ้มเรยหวะ
เอาเเต่โดนด่า กูก็เป็นคนดีจัง นิ่งเฉย
ฮ่าๆๆ ไม่อยากโต้ตอบ ตอบไปก็ไร้ค่า
ไม่ฟังอยู่ดี นอกจากความคิดตัวเอง
ชินเเล้ว ต้องทรมานตัวเองอีกเยอะๆ
จะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ฝืนไปเรื่อยๆ
ร้องไห้ที กว่าจะหยุดได้ นานทีเดียว
ไหนๆก็โดนด่า เรยกะไปหาพี่ยู
ว่าจะไปเคลียร์บางเรื่อง เหอๆ จะดีมั้ยวะ
เอาตัวเองไปลงนรกเเบบนั้น เฮ้ออ
ไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะทำยังงัย
ให้ทุกฝ่ายพอใจ เอาใจได้ทุกคน
กูพยายามทุกอย่าง ให้มันดีเท่าๆกัน
เเต่สุดท้ายก็ไม่มีมองว่าดี ผิดที่กูอีก
เเล้วทำไม ไม่มีคนเอาใจกูมั่งวะ
มีปัญหากะเรื่องเงินอย่างร้ายกาจ
จะหาที่ไหนมาสนองคุณชายท่านดี
อยู่ต่อหน้ากูยังกล้าควักเงินจ่ายหรอก
เเต่ลับหลัง เเม่ง อยากจะร้องไห้ดังๆ
กูไม่ใช่พวกที่เเบมือขอเเล้วได้นี่หว่า
เป็นโรคขี้อิจฉาเรื่องเเบบนี้มาตั้งเเต่ไหนเเล้ว
ยิ่งมาเจอเเฟนตัวเองทำเเบบนั้นได้
มันยิ่ง ... นะ นั่งนิ่งๆไม่มีความรู้สึก
ได้เงินมาทีก็อยากจะใช้ให้คุ้มสุดๆ
เเต่ในเมื่อต้องสนองคุณชายเค้าหน่อย
ก็ต้องยอมลำบากเพื่อท่านต่อไป
เออ กูทำตัวเองเองล่ะ จะบ่นไมวะ เฮ้อ
...
พาพี่เปิ้ลมาสปอนเซอร์วันนี้ ก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกอยากล้มโต๊ะเหมือน
เมื่อวานที่เจอกะยัย pp ของวีเจ
เหอๆๆ พวกงี่เง่า ทำกูหงุดหงิด ไม่ด่าสาด
ก็บุญเเระ อย่ามาเจอกันอีกเรยเหอะ
เครียดๆ ขึ้นหัวเอ็มตัวใหญ่เด่นๆ
อยากไปมัลดีฟส์ อยากให้เจได้ไป
กูไปไม่ไป ไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว
เจอ่ะ อยากจะเอาชนะทุกสิ่งที่คิด
มีทางเดียว ที่จะชนะได้ คือทำคะเเนน
ให้ไปมัลดีฟส์ให้ได้ เเต่ก็อีกล่ะ
ตอนนี้ยังริบหรี่ คล้ายๆจะหมดเเรง
เอางัยกะตัวเองดีวะ กรีดเเขนเเม่ง
ไม่เอาอ่ะ .. เจ็บ เลือดออก เหอๆๆ
ที่มหาลัย ก็ดีนะ เหงาดี เหอๆ
นี่ถ้ากูไปเคลียร์กะพี่ยูจริงๆ มีหวัง
คงได้เก็บกดยิ่งกว่านี้เเน่ๆ งื่อๆ
ทุกวันนี้ รู้สึกตัวเองน่าจะได้รางวัล
ตุ๊กตาทองคำสาขาตบตาคนเก่ง
เฮฮาไปงั้น มีชีวิตชีวาก็เเค่นั้น
ร่างกายมันกลับอยากอยู่นิ่งๆเเฮะ
เหมือนเเต่ก่อน นิ่งๆ มองรอบข้าง
กูไม่เคยเฟคความรู้สึกกับใคร
เเต่ทำไมใครๆชอบเฟคใส่กู
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการทุกอย่างไม่ได้
สังคมมันต่างกัน เเต่นี้ ก็เหงาพอเเล้ว
วันๆไม่ได้คุยก่าใคร ยิ้มไปงั้นอ่ะ
ยังดี ที่มันเริ่มชินๆ กับการโดนเกลียด
วีเจด่าทั้งที เเม่งไม่คุ้มเรยหวะ
เอาเเต่โดนด่า กูก็เป็นคนดีจัง นิ่งเฉย
ฮ่าๆๆ ไม่อยากโต้ตอบ ตอบไปก็ไร้ค่า
ไม่ฟังอยู่ดี นอกจากความคิดตัวเอง
ชินเเล้ว ต้องทรมานตัวเองอีกเยอะๆ
จะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ฝืนไปเรื่อยๆ
ร้องไห้ที กว่าจะหยุดได้ นานทีเดียว
ไหนๆก็โดนด่า เรยกะไปหาพี่ยู
ว่าจะไปเคลียร์บางเรื่อง เหอๆ จะดีมั้ยวะ
เอาตัวเองไปลงนรกเเบบนั้น เฮ้ออ
ไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะทำยังงัย
ให้ทุกฝ่ายพอใจ เอาใจได้ทุกคน
กูพยายามทุกอย่าง ให้มันดีเท่าๆกัน
เเต่สุดท้ายก็ไม่มีมองว่าดี ผิดที่กูอีก
เเล้วทำไม ไม่มีคนเอาใจกูมั่งวะ
มีปัญหากะเรื่องเงินอย่างร้ายกาจ
จะหาที่ไหนมาสนองคุณชายท่านดี
อยู่ต่อหน้ากูยังกล้าควักเงินจ่ายหรอก
เเต่ลับหลัง เเม่ง อยากจะร้องไห้ดังๆ
กูไม่ใช่พวกที่เเบมือขอเเล้วได้นี่หว่า
เป็นโรคขี้อิจฉาเรื่องเเบบนี้มาตั้งเเต่ไหนเเล้ว
ยิ่งมาเจอเเฟนตัวเองทำเเบบนั้นได้
มันยิ่ง ... นะ นั่งนิ่งๆไม่มีความรู้สึก
ได้เงินมาทีก็อยากจะใช้ให้คุ้มสุดๆ
เเต่ในเมื่อต้องสนองคุณชายเค้าหน่อย
ก็ต้องยอมลำบากเพื่อท่านต่อไป
เออ กูทำตัวเองเองล่ะ จะบ่นไมวะ เฮ้อ
...
พาพี่เปิ้ลมาสปอนเซอร์วันนี้ ก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกอยากล้มโต๊ะเหมือน
เมื่อวานที่เจอกะยัย pp ของวีเจ
เหอๆๆ พวกงี่เง่า ทำกูหงุดหงิด ไม่ด่าสาด
ก็บุญเเระ อย่ามาเจอกันอีกเรยเหอะ
เครียดๆ ขึ้นหัวเอ็มตัวใหญ่เด่นๆ
อยากไปมัลดีฟส์ อยากให้เจได้ไป
กูไปไม่ไป ไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว
เจอ่ะ อยากจะเอาชนะทุกสิ่งที่คิด
มีทางเดียว ที่จะชนะได้ คือทำคะเเนน
ให้ไปมัลดีฟส์ให้ได้ เเต่ก็อีกล่ะ
ตอนนี้ยังริบหรี่ คล้ายๆจะหมดเเรง
เอางัยกะตัวเองดีวะ กรีดเเขนเเม่ง
ไม่เอาอ่ะ .. เจ็บ เลือดออก เหอๆๆ
ที่มหาลัย ก็ดีนะ เหงาดี เหอๆ
นี่ถ้ากูไปเคลียร์กะพี่ยูจริงๆ มีหวัง
คงได้เก็บกดยิ่งกว่านี้เเน่ๆ งื่อๆ
ทุกวันนี้ รู้สึกตัวเองน่าจะได้รางวัล
ตุ๊กตาทองคำสาขาตบตาคนเก่ง
เฮฮาไปงั้น มีชีวิตชีวาก็เเค่นั้น
ร่างกายมันกลับอยากอยู่นิ่งๆเเฮะ
เหมือนเเต่ก่อน นิ่งๆ มองรอบข้าง
กูไม่เคยเฟคความรู้สึกกับใคร
เเต่ทำไมใครๆชอบเฟคใส่กู
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการทุกอย่างไม่ได้
สังคมมันต่างกัน เเต่นี้ ก็เหงาพอเเล้ว
วันๆไม่ได้คุยก่าใคร ยิ้มไปงั้นอ่ะ
ยังดี ที่มันเริ่มชินๆ กับการโดนเกลียด
วีเจด่าทั้งที เเม่งไม่คุ้มเรยหวะ
เอาเเต่โดนด่า กูก็เป็นคนดีจัง นิ่งเฉย
ฮ่าๆๆ ไม่อยากโต้ตอบ ตอบไปก็ไร้ค่า
ไม่ฟังอยู่ดี นอกจากความคิดตัวเอง
ชินเเล้ว ต้องทรมานตัวเองอีกเยอะๆ
จะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ฝืนไปเรื่อยๆ
ร้องไห้ที กว่าจะหยุดได้ นานทีเดียว
ไหนๆก็โดนด่า เรยกะไปหาพี่ยู
ว่าจะไปเคลียร์บางเรื่อง เหอๆ จะดีมั้ยวะ
เอาตัวเองไปลงนรกเเบบนั้น เฮ้ออ
ไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะทำยังงัย
ให้ทุกฝ่ายพอใจ เอาใจได้ทุกคน
กูพยายามทุกอย่าง ให้มันดีเท่าๆกัน
เเต่สุดท้ายก็ไม่มีมองว่าดี ผิดที่กูอีก
เเล้วทำไม ไม่มีคนเอาใจกูมั่งวะ
มีปัญหากะเรื่องเงินอย่างร้ายกาจ
จะหาที่ไหนมาสนองคุณชายท่านดี
อยู่ต่อหน้ากูยังกล้าควักเงินจ่ายหรอก
เเต่ลับหลัง เเม่ง อยากจะร้องไห้ดังๆ
กูไม่ใช่พวกที่เเบมือขอเเล้วได้นี่หว่า
เป็นโรคขี้อิจฉาเรื่องเเบบนี้มาตั้งเเต่ไหนเเล้ว
ยิ่งมาเจอเเฟนตัวเองทำเเบบนั้นได้
มันยิ่ง ... นะ นั่งนิ่งๆไม่มีความรู้สึก
ได้เงินมาทีก็อยากจะใช้ให้คุ้มสุดๆ
เเต่ในเมื่อต้องสนองคุณชายเค้าหน่อย
ก็ต้องยอมลำบากเพื่อท่านต่อไป
เออ กูทำตัวเองเองล่ะ จะบ่นไมวะ เฮ้อ
...
พาพี่เปิ้ลมาสปอนเซอร์วันนี้ ก็ดีนะ
อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกอยากล้มโต๊ะเหมือน
เมื่อวานที่เจอกะยัย pp ของวีเจ
เหอๆๆ พวกงี่เง่า ทำกูหงุดหงิด ไม่ด่าสาด
ก็บุญเเระ อย่ามาเจอกันอีกเรยเหอะ
เครียดๆ ขึ้นหัวเอ็มตัวใหญ่เด่นๆ
อยากไปมัลดีฟส์ อยากให้เจได้ไป
กูไปไม่ไป ไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว
เจอ่ะ อยากจะเอาชนะทุกสิ่งที่คิด
มีทางเดียว ที่จะชนะได้ คือทำคะเเนน
ให้ไปมัลดีฟส์ให้ได้ เเต่ก็อีกล่ะ
ตอนนี้ยังริบหรี่ คล้ายๆจะหมดเเรง
เอางัยกะตัวเองดีวะ กรีดเเขนเเม่ง
ไม่เอาอ่ะ .. เจ็บ เลือดออก เหอๆๆ
ที่มหาลัย ก็ดีนะ เหงาดี เหอๆ
นี่ถ้ากูไปเคลียร์กะพี่ยูจริงๆ มีหวัง
คงได้เก็บกดยิ่งกว่านี้เเน่ๆ งื่อๆ
ทุกวันนี้ รู้สึกตัวเองน่าจะได้รางวัล
ตุ๊กตาทองคำสาขาตบตาคนเก่ง
เฮฮาไปงั้น มีชีวิตชีวาก็เเค่นั้น
ร่างกายมันกลับอยากอยู่นิ่งๆเเฮะ
เหมือนเเต่ก่อน นิ่งๆ มองรอบข้าง
กูไม่เคยเฟคความรู้สึกกับใคร
เเต่ทำไมใครๆชอบเฟคใส่กู
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
Mickey Me Minnie Upz
ฝนตกวันนึง แดดกลับมาร้อนอีกแระ
วันนี้มะมีเรียนบ่าย อาจารย์โดดสอน
วีเจก็จะกลับบ้าน เรยมะได้เจอกัน
เห็นว่ามีงานที่ศูนย์ประชุม เรยเเวะไป
คนเยอะมากกกกกก งานไรไม่รู้
ขายของลดราคาอย่างกะงานกาชาด
เรยไปซื้อของใช้อะไรนิดหน่อย
ตังค์ก็มะมี กดมาพันนึง หมดตูด
หมดเรยทั้งชีวิต กลับบ้าน 40 บาท
ซื้อน้องหมีมาด้วย งิงิ ที่ใส่ทิชชู่
จะเอาไปไว้ที่บ้านวีเจ ในห้องนอน
น่ารักดี เรยซื้อมา เจจะด่ามั้ยวะ
โทษฐานใช้เงินตอนที่จนกรอบ
เจชอบด่า เวลาใช้เงินเปลืองอ่ะ
เด๋วต้องซื้อรองเท้าใหม่ เจ๊งอีกเเระ
คู่ที่สามเเล้วมั้งเนี่ย เหอๆๆๆ
ยังมะได้ซื้อเรย เด๋วค่อยซื้อพรุ่งนี้
...
น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
ช่างเหอะ เกิดมาเพื่อเป็นถังขยะ
ก็ยังคงเป็นถังขยะต่อไป
รอวันที่ใครต่อใครเอาอะไรๆมาใส่จนเต็ม
ก็คงได้กลับไปเป็นถังโล่งๆอีกครั้ง
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
เมนส์มา ไข้ขึ้น มะไปเรียน
อาจารย์ก็หยุด อิอิ เเต่ไปดูหนัง 555
Transformers มันส์มาก ชอบๆ
หนังเเนวนี้ มีกองทัพ เท่ห์หวะ
อยากดูอีก งิงิ ชอบผู้ชายที่เป็นทหาร
ที่มีลูกสาวน่ารักๆอ่ะ เเม่งเก่ง
หงุดหงิดอย่างเเรงสองสามวันที่ผ่านมา
มีเเต่คนทำให้หงุดหงิดมากมาย
มีเรื่องอะไรนักหนาไม่รู้ เบื่อจะเเย่
อะไรก็รุมที่กูจนปวดกบาลไปหมดเเระ
เฮ้ออออออออ
....
จะได้ไปมัลดีฟส์มั้ยวะ อยากให้วีเจได้ไป
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหดหู่หวะ
กะลังใจหดหายไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
ทำงานต่อดีกร่า
อยากดูดายน์ฮาร์ด อยากดูยากูซ่า
หนังทะลึ่งเข้าพร้อมๆกันเยอะ
ดูเเม่งวันละเรื่องเรย 5555+ ชอบๆ
ไปแระ เครียด ไม่มีที่ระบาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
วันนี้กลับบ้านเร็ว เห่อ งั้นหรอ
ตอนเเรกตั้งใจว่าจะไปดูฟรัคเจอร์
เเต่ก็มะได้ไป ผิดที่กูอีกล่ะ
ที่ไม่ได้ปลุกคุณชาย เรอะ ???
โทรไปปลุกเเล้วนะ ช่างเหอะ
กูผิดเอง ที่ไม่ได้ปลุก ระหว่างเรียน
เเล้วก็โดนใส่ข้อหาอีกจนได้
คมเเม่งเปิดประเด็น ลงที่กูเต็มๆ
ทำไมกูจะไม่รู้สึกผิดล่ะวะ
ทำไมกูจะไม่เข้าใจสิ่งที่เเกเป็น
เเต่กูเอาใจใครเต็มร้อยได้ไม่ทุกคน
สุดท้ายก็งอเเงปล่อยโฮอีกเเระ
มีเเค่จิ๊กที่รู้ว่ากูร้องไห้อยู่หน้าห้อง
นอกนั้นมันสงสารไอ้คมกันอยู่
สงสารใหม่ที่เครียดจนต้องระบาย
เเล้วกูก็ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว
ยังไม่เห็นมีหมาที่ไหนมาห่วงซักตัว
โทรไปวีเจ รู้ว่าถ้างอเเงไป
ต้องโดนด่าอีกชัวร์ๆ เเต่จะทำไงวะ
กูเเค่อึดอัด โดนเจด่า โดนเพื่อนด่า
โดนใครๆด่า พอจะพูดก็เหมือนไม่สำคัญ
กูพูดไปก็เท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่มีใครเข้าใจกูเหมือนเดิมอ่ะ ดีเจรง!!!
โทรไปหาวีเจก็ไม่รับ โทรจนเบื่อ
อยากนอนนักก็เชิญ ไม่กวนเวลาสบาย
เเล้วกูก็ต้องปลอบตัวเองคนเดียว !!!!
เหมือนไอ้ดิวจะรู้ว่ากูกะลังร้องไห้
เวลากูเครียดๆ กลุ้มๆที่ไรดิวเเม่งโทรมา
ได้ถูกจังหวะทุกที คุยกะมันเเปปนึง
เเล้วก็ไปหาอะไรกิน กลับบ้าน
นี่ถ้าไอ้ดิวเเม่งรู้ ว่าใครทำกูงอเเงบ้าง
มันคงยกพวกมากระทืบเเหง เหอๆ
...
กลับมาทำการบ้านต่อ ตอนเเรก
ว่าจะไปธุระนิดหน่อย อยากไปเดินเล่น
ระบายอารมณ์ เเต่พึงสังวรณ์
เงินไม่มีจะกลับบ้าน เรยยอมกลับ
การบ้านญี่ปุ่นเยอะเเยะ ทำไม่ทัน
ดีนะที่อังกิดเส็ดเเล้ว ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ
โทรไปที่โรงพิมพ์ ก็โทรไม่ได้
เบอร์มีปัญหา อ้าว เเล้วกูจะติดต่อไงวะ
พี่โบว์ก็หยุดงาน เอ่อ ดีจริงๆ
ช่างเหอะ กูอยากอยู่คนเดียวซักพัก
หงุดหงิดมากมาย
เมื่อชีวิตกลับสู่ห้วงสีเทา
Mickey Me Minnie Upz
นานชาติเศษกลับมาอัพที มาอัพทีไร
ก็พกเเต่เรื่องกลุ้มใจ เฮ้อออ ช่างเหอะ
เรื่องของกู ใครจะมาสนใจล่ะวะ
...
ช่วงนี้กะลังได้ไอเดียใหม่ๆมาทำงาน
เเต่ก็อีกล่ะ ยังไม่ชินกับการสปอนเซอร์เอง
ความจริง ให้ทำดีก็ทำได้หรอกนะ
เเต่เเม่ง กูขาดกำลังใจ เหอๆๆ งี่เง่าหวะ
กูเกลียดพวกที่ไม่เคยให้กำลังใจ
เเละ ไม่คิดให้กำลังใจ เอาเเต่ด่าเอาๆๆ
เเล้วก็บอกว่ากูทำไม่ได้ ไม่ได้เรื่อง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มารับรู้สิ่งที่กูทำมั่ง
เหนื่อยมาก ท้อ หมดเเรงจะทำ
ถ้าไม่ติดว่า กูทำเพื่อเจ ทำเพื่อเอาชนะ
คำกล่าวหาเลวๆนั่น กูตายห่าไปนานเเระ
วีเจก็นะ เอาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น
ได้เเต่กดกูให้ต่ำลงไปทุกวันๆตามที่เขาถนัด
ช่างเหอะ ไม่เคยมีใครฉุดกูขึ้นมานี่
ต้องลุกด้วยตัวเอง เอาวะ ทำต่อไป 555
วันสองวันนี้ งอเเงเก่งใช้ได้เรยอ่ะ
เรื่องเดิมๆ ที่ไม่เคยเข้าใจ ก็น่าจะรู้อยู่
ว่าช้านก็คิดเหมือนที่เทอคิดนั่นล่ะ
เเต่ช้านทำเเบบที่ต้องการ
